قسم به ان ستاره ها که لحظه لحظه با من است
قسم به موج اشک چشم که غم گرفته قلب خسته ام
تو اخرین گلا یه ای تو اخرین تبسمی
چه عا شقانه دیدمت! چه عاشقانه خواندمت!
اگر گل امید تو دوباره باز بشکند
تمام لحظه های من پر از ستاره می شود
صدای خنده های من به جای کهکشانی ات
غم های زندگی شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی
تو را با لحجه ی گلهای نیلوفر صدا کردم
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم ...
و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی
دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویایی
و من تنها برای دیدن زیبایی آن چه تو در سر داشتی
از تنهایی و حسرت رها کردم ...
و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی
نمی دانم کجا تا کی برای چه
ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارد
و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت و
بعد از رفتنت ...
و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید
کسی از پشت قاب پنجره آرام و زیبا گفت
تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو
در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم
و من در حالتی مابین اشک و حسرت و تردید
و من در اوج پاییزی ترین ویرانه ی یک دل
میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر
نمی دانم چرا ...
شاید به رسم و عادت پروانگی
من باز برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا
کردم ...
به من بسپاردستت را به من بسپار تا از گر می ان وجودم را پر کنم
.گوشت را به من بسپار تا زمزمه عشق را در ان جاری کنم
.شانه ات را به من بسپار تا ان را در هاله ای از نور نگهداری کنم.صدایت را به من بسپار
تا مهربا نی ات را تدریس کنم. چشم هایت را به من بسپار
تا تازگی های عشق را در ان پیدا کنم. جسمت را به من بسپار
تا دمادم ان را گلبا ران کنم. همه را به من بسپار
تا معنی خواستن را یاد بگیرم. یاد بگیرم چگونه تورا بپرستم
.وچگونه با وجود تودر حضور عشق خود را باز یابم
.ای کاشف مو جو دیت عشق
! رازهای عشقراز عشق در تواضع است
.این صفت به هیچ وجه نشانه تظاهر نیست
.بلکه نشان دهنده احساس و تفکری قوی است
.میان دو نفری که یکدیگر را دوست دارند،
تواضع مانند جویبار آرامی است که چشمه محبت
آنها را تازه و با طراوت نگه میدارد
.راز عشق در احترام متقابل است
.احساسات متغیر اند، اما احترام دو طرف ثابت می ماند
.اگر عقاید شریک زندگی ات با عقاید تو متفاوت است ،
با احترام به نظریاتش گوش کن
.احترام باعث می شود که او بتواند خودش باشد
.راز عشق در این است که
به یکدیگر سخت نگیرید
.عشقی که آزادانه هدیه نشود اسارت است
.راز عشق در این است که
هر روز کاری کنی که شریک زندگی ات را
خوشحال کند ،
کاری مثل دادن هدیه ای کوچک ،تحسین ،
لبخندی از روی محبت
.نگذار که جویبار محبت از کمی باران ، بخشکد
.راز عشق در این است که
رابطه تان را مانند یک باغ ، با محبت تزئین کنید
.بذر علاقه ها و عقیده های تازه را
بکار که زیبایی بروید
.ضمنا فراموش نکن که باغ را باید هرس کرد ، مبادا
غنچه های گل پوشیده از علف های هرز عادت شود
.برای اینکه عشق همواره با طراوت بماند فباید به آن
مثل هنر خلاقانه نگاه کرد
.راز عشق در خوش مشربی است
.شوخی با دیگران را فراموش نکن ، در ضمن
مراقب شوخی هایت هم باش
.شوخی نا پسند نکن . شوخی باید از روی حسن
نیت باشد ،نه نیشدار
.راز عشق در این است که
حقیقت اصلی عشق ، یعنی تفکر را از یاد نبری
.آیا یک رابطه دراز مدت ، مهم تر از اختلافات
کوچک و زود گذر نیست ؟
راز عشق در این است که
طرف مقابلت را تحسین کنی
.هر گز با فرض این که خودش این چیز ها را
می داند ،از تحسین غافل نشو
.مشکلی پیش نخواهد آمد اگر بار ها با خلوص نیت
بگویی : دوستت دارم
.گر چه احساسات بشری به قدمت نسل بشر
است ، اما کلمات همواره تازه و جوان خواهند ماند
.راز عشق در این است که
در سکوت دست یکدیگر را بگیرید
.کم کم یاد می گیرید که بدون کلام رابطه برقرار کنید
.راز عشق در استواری است
.در فصول مختلف زندگی ،
عشقتان را مانند کوه بلندی استوار ،
مانند خاک حاصلخیزی پر ثمر
و مانند آفتاب چنان در مرکزیت نگه دارید ،
که همه ستارگان گسترده زمان و فضا به دو
ر آن گردش کنند
.